PPo przykrych wrażeniach z ostatnich olimpijskich zawodów bokserskich w latach 1924-1928 pojawiła się konieczność wprowadzenia w tej dyscyplinie nowych przepisów. A więc na początku zdecydowano, że sędzia ringowy ponownie będzie się znajdował w ringu, a nie obok, gdyż w ten sposób ma dokładniejszą kontrolę nad przebiegiem walki. Zlikwidowano ekstra rundy; dotychczas stosowane, gdy po trzech rundach walka nie była rozstrzygnięta. Zobowiązano sędziów punktowych do bezwarunkowego wskazywania zwycięzcy po trzech rundach. Oddano preferencje bokserom walczącym lepiej technicznie nad tzw. "fighterami". Zalecono premiowanie "szlachetnego kunsztu samoobrony", a źle ocenianie brutalnej bijatyki. Ogólny poziom walk toczonych na igrzyskach w Los Angeles mówił o tym, że nowe kryteria były przestrzegane. W 85 rozegranych walkach jedynie jedna skończyła się przegraną przez k.o. Porażki takiej doznał Meksykanin Cruz, walczący w wadze średniej, w czasie walki z Amerykaninem Carmenem Barthem. Spektakularny sukces w turnieju bokserskim zdobyli Amerykanie, którzy wywalczyli dwa złote medale i trzy brązowe. Na drugim miejscu stanęli się bokserzy Południowej Afryki, a na trzecim Argentyny. I jedna i druga drużyna miała po dwóch zwycięzców olimpijskich.